02 Temmuz 2007

Sonunda!

"Resimlerim" sayfasındaki sergilerimi, hikaye ve müzikleriyle yayınlamayı ne çok istediğimi bu bölümü izleyemiş olanlar biliyorlardır mutlaka.
Resimlerin orijinal kalitelerini katletmiş olsam da, bunu sonunda başardım!

Hem de baştan çok kızmış olduğum ama bu vesileyle de kendisini hemen affettiğim Windows Vista sayesinde:) Bu programı kullandıkça ve özelliklerini keşfettikçe daha da çok seviyorum. (Aynı şeyi bir de kablosuz internet bağlantısı için söyleyebilsem:(

"Quo Vadis? "ve "Yaşam ve Masal" sergilerimin sesli sunumlarını, dilerseniz kendi sayfalarından ya da buradan izleyebilirisniz.
(resimler film haline getirilnce, renk kalitesi oldukça bozuldu, detaylar belirsizleşti, yani resimlerin asıllarının bunlarla uzak-yakın alakası yok aslında. Ama temalarını belirginleştirebilmek adına, bu videoları yapmak benim için önemliydi)


Quo Vadis?


Yaşam ve Masal,

17 yorum:

Noni dedi ki...

Ay İpeeeek, çoktandır seyretmemiştim unutmuşum bu videoyu. Sonuna kadar tüylerim ürpererek seyrettim. Bittiğinde bir rüyadan uyanmış gibi oldum ve kendimi sarsmak ihtiyacını duydum. Canım, tekrar eline yüreğine sağlık. Ne iyi etmişim de seni dünyaya getirmişim. Sevgiler

Devletsah dedi ki...

ben sana vista'yı seveceksin dememmiş miydim??? Çok güzel olmuşlar..

inci dedi ki...

eh be ipegiiim,eh be ablacigiiim..insan, 5 sene uzak birakilarak bu guzelliklerden, ancak bu kadar cezalandirilir.
Cezamiz bittiyse hadi fircana kuvvet,gir su buyulu dunyana :)
Eline,zekana ve inadina saglik!!
iyi ki inat edip vista'yi cozmussun ;)

-acemi aşçı- dedi ki...

Anne ben de bi garip oldum gerçekten. Uzun zaman olmuştu, izlememiştim. hatta elimdeki cd ler artık çalışmadığından, bunları sıfırdan yaptım.
iyi ki doğurmuşsun beni:))

Devletşah cığım, gerçekten de kullandıkça çözüyorum vista yı, ama şu herşeyi sorması yok mu, deli ediyor beni:))

İnciciğim, anca eskilerle idare ediyoruz ne yazık.. olmuyor, olmuyooorrr:(((

Defne dedi ki...

Cok guzel cook.

Bence de annen iyi ki dogurmus seni canim arkadasim. Sesini duymak bile bana cook iyi geliyor bilesin.

Unutmadan, sen de iyi ki Mimi'yi dogurmussun :)). Kih kih!!Opucukler.

zerrin - misss dedi ki...

Canım İpek,

Yaşam Ve Masaldaki resimler zaten beni çok etkilemişti. BU hazırladığın filmler ise tek kelimeyle nefis olmuş..

Müthişsin.. Senin sayfanı o resimler sayesinde tanıdım.İyi ki seni tanımışım ... Sıcacık İstanbuldan sevgiler...

-acemi aşçı- dedi ki...

Defne ciğim çok teşekkürler.
Sen de bana çok iyi geliyorsun. işte bu yüzden ara vermene itiraz etmiştim. Ama madem dinlenmek lazım, dinleneceğiz elbette:))
Sevgiler

Zerrincik demek İstanbuldasın.
Ben de senin gibi sıcacık birini tanıdığıma çok mutluyum gerçekten. ve bu resimlerim sayesinde olduysa, daha da mutlu oldum.
Bu videolarda, resimlerden çok şey anlaşılmıyor aslında. ama dedim ya; yapmam gerekiyordu.
Sevgiler

Nukhet dedi ki...

Ipekcim
Videolarini dun seyrettim ama ne yazsam hissettiklerimi ifade etmeyecek diye bir sey yazamadim. Ck etkilendim cok. Benim icin sadece bir yapi elemnindan ibaret olan merdivenlere oyle bir farkli bakis acisi sundun ki bana anlatamam. Gercekten bunlari sen mi yaptin Ipek? Oyle etkileyici ki. Niye devami gelmiyor? Resimler bir harika zaten de o sunum, o metinler ve de elbette muzik. Hepsi bir butunu olusturmuslar. Cok ama cok sevdim. Ara ara donup seyredecegim billiyorum.Emegine saglik hayatim.

daimamutfak dedi ki...

İzledimde sanatçı ruhunuzu konuşturmuşsunuz.Hayaliniz geniş ufkunuz gibi..Elinize sağlık.Etkileyici..Bunun üzerine buz gibi bir içecek gider.Kutlarım..

-acemi aşçı- dedi ki...

Nükhet ciğim, ah gerçekten de bir gelebilse devamı.. Ama olmadı mı olmuyor işte. Ara verdin mi, el duruyor. Ama kafa istediği kadar çalışsın, fikir üretsin, onu ortaya dökecek araç-el-durdu mu bir türlü oluşmuyor kafadakiler. Ne zaman eskisi gibi çalışmaya başlar bilmiyorum, şimdilik sdece yemek yapıyor eller:)
Ama bu kadarıyla da olsa, kalplere dokunabiliyorsam, söyleyecek sözümü paylaşabiliyorsam ne mutlu bana.
Öpüyorum seni

Neriman, paylaşmana, beğenmene çok sevindim gerçekten.
Hayatta karşı herkesin bir duruşu, söyleyecek sözü vardır/olmalıdır diye düşünüyorum. Kendi adıma bu yolu seçtim kendimi ifade edebilmek için. Ama ne yazık ki yarım kaldı söyleyeceklerim. Bir gün devam edecek umarım..
Sevgiler

Selen dedi ki...

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak (Ahmet Haşim)

İpekciğim,
Keşke 2001'de seni tanımış ve sergine gelmiş olsaydım. Resimlerini sayfanda görmüştüm. Ama gerçek çizerlerinin ağzından anlatıldığında çok daha fazla şey ifade ettiler. Aynı tabloya aynı gözlerle bakmamızı sağladın.

Sen merdivenleri ağır, emin adımlarla ve başarıyla çıkmışsın. Bize de vardığın yerde bekleyip seni alkışlamak kalmış. Gökten 3 gül düşmüş, biri noniye, biri sana, biri de mimiye - 3 kuşak yeteneğin şerefine...

anne dedi ki...

ah, ellerine sağlık..HARİKALAR ne diyeyim..yenileri gelecektir eminim, zamanı boşver, beklerim:)şimdi birikiyordur yeni güzellikler

-acemi aşçı- dedi ki...

Ahu'cuğum çok teşekkür ederim, ben de şimdi senin sayfadan geldim, yazına bayıldım (kolik).
Biriken çoook şey var da... "Bir gün mutlaka" diyeyim sadece:))
sevgiler

SaNeM dedi ki...

İpek, ben de seyretmekten çok keyif aldım, çok tebrik ederim. devamının zaman içinde geleceğini umuyorum, bekliyorum.
Sevgiler

Gül Nur dedi ki...

Çok şanslı bir insan olduğuma inandım şu anda; zira ben bu harika resimleri daha en baştan, bu harika sunumlarıyla seyrettim:))
Sevgili İpek, şunun şurasında daha birkaç yıl önce bu resimleri yapan da sensin.. Güzel yemekler yapmak da çok güzel birşey tabi ama bu resimleri yapabilecek yeteneğe sahip olmak, Allah'ın bambaşka bir hediyesi insana.. Bu çok özel hediyenin üstündeki pas ve tozlardan bir an önce kurtulabilmeni ve onu tekrar günışığına çıkarabilmeni hepimiz adına diliyorum:)

-acemi aşçı- dedi ki...

Sanem çok teşekkür ederim, buradaki tüm yorumlarınız beni çok ama çok mutlu ettiği gibi, bir o kadar da motive ediyor.
Devamı mutlaka gelecek.
Sevgiler

Gül Nur yorumun beni çok heyecanlandırdı şimdi.. sunumu ne zaman, nerede izlemiştin?
Yukarıda Sanem e de yazdığım gibi; buradaki tüm yorumlar beni yüreklendiriyor, motive ediyor. Devam etmeyişimin hiç bir gerçekçi mazereti yok, sadece "elin durması" denen şeyi yaşıyorum; yani yeniden sıfırdan başlayıp eli çalıştırmak gerek. Sanırım bunu, kendimi yeniden sıkı bir eğitimden geçirerek aşacağım..
O kadar güzel şeyler yazmışsın ki, bunu yapmamam kendime ve reimlerimi benimle paylaşan herkese haksızlık olur artık..
Çok teşekkür ederim sana,
Sevgiler

Gül Nur dedi ki...

İnşallah sevgili İpek, inşallah:))) Senin cevabın da beni heyecanlandırdı:))

Resimlerini dün ilk defa ve direkt sunumla birlikte gördüm; o yüzden kendimi çok şanslı kabul ettim:)(meğer sen de kaç zamandır yapmaya çalışıyormuşsun zira bu sunum işini).. Gerçeklerini görebilseydim şüphesiz ki çok daha şanslı olurdum, ama bundan sonraki eserlerini ve bütün o harika renkleri (hele de kırmızıyı) ve şekilleri yakından görebileceğimi umuyor, hatta buna can-ı gönülden inanıyorum:)